Aralık ayı geldiğinde hepimizin bir telaş içerisinde hazırlamaya çalıştığımız yılbaşı ağacının hikayesi hep ilginç gelir bana. İçinde bulunduğumuz yüzyılda Hristiyanlığın bir sembolü olarak bilinen yılbaşı, nam-ı diğer Noel ağacı süsleme geleneğinin aslında, doğayla iç içe yaşayan pagan topluluklar tarafından her mevsim yeşil kalan çam ağaçlarını kış aylarında evlerine taşıyarak bir bakıma güneş, ay ve yıldızları evlerine davet etme ritüellerinden kaynaklandığı söylenir. 16. yüzyılda özellikle Almanya’da yaşayan toplulukların çam ağaçlarını evlerine taşıyarak ışıklar ve birtakım doğal malzemelerle süsledikleri biliniyor. Ancak bilinen başka bir gerçek var ki o dönemde bu Pagan gelenek Hristiyan topluluklar tarafından bir nevi puta tapınma olarak algılandığından hiç hoş karşılanmazmış. Noel ağacının evlerin içerisinde, özellikle ışıklarla süslenmesine ilişkin hikayeleri araştırırken en sık karşılaştığım rivayet ise şöyle, Hristiyanlığın en önemli mezheplerinden bir olan Protestanlığın kurucusu ünlü Alman teolog Martin Luther, bir kış günü evine doğru yürürken içinden geçtiği ormanda yaprak dökmemiş ağaçların arasından parıldayan yıldızlara hayran kalır ve benzer bir sahneyi evinde de yaratabilmek için bir çam ağacını eve getirerek mumlarla donatır. Noel ağacına ilişkin bir başka ilginç hikâyede de aynı yüzyılda İngiltere’den Amerika’nın Massachussets eyaletine göç eden, Hristiyanlığa daha sade bir bakış açısı getirmek üzere bir araya geldikleri için kendilerine Puritan adı verilen insan topluluğunun yaşadıkları New England bölgesinde Noel ağacı süslemek 1659 yılından 1800’lü yıllara kadar kesinlikle yasakmış ve bu yasağa uymayanlar için çok ağır cezalar hüküm sürmekteymiş. Ancak ilerleyen yıllarda ülkeye göç eden Alman ve Irlanda’lı toplulukların kendi geleneklerini sürdürme ısrarları nedeniyle, öncellikle 1836 yılında Alabama eyaletinde ve daha sonra tüm ülkede Noel resmi tatil ilan edilmiş. Bugün dünyada birçok ülkede bir takım dini hikayelerde yer alsa da yılbaşı ağacı kurmak hava şartları nedeniyle dışarıda vakit geçirilemeyen yılın en karanlık ayında doğayı yaşam alanlarına dahil etmek ve özellikle ışıklarla süsleyerek iyi hissetmek üzere hayatlarımızda yer alan naif bir gelenek aslında.
Sanırım ben de en çok bu naiflikten ilham alarak hem kendi evimde hem de işim gereği yapmam gereken yılbaşı dekorasyonlarda doğal malzemeleri kullanmaktan çok keyif alıyorum. Yarattığım ağaç figürlerinde ya da diğer tasarımlarda yeşillik olarak baş sırayı tabii ki farklı çam çeşitleri alıyor. Okaliptüs, asparagus ve manolya gibi farklı yeşillikler ise tasarımlara farklı bir doku ve hareket katmak için çok ideal. Nar, elma, portakal, muşmula gibi meyveler, kozalak, kestane, yosunlu dallar gibi odunsu dokular, kokina, ceviz, yer fıstığı gibi yemişler, tarçın, yıldız anason, kök zencefil gibi baharatlar herhangi bir tasarımı neşelendirmek için kullandığım başlıca doğal malzemeler. Işıksız bir yılbaşı dekorasyonu tabii ki düşünülemez. Gönül ister ki çocukluğumda olduğu gibi yılbaşı ağaçlarını mandallı mini şamdanlar üzerinde gerçek mumlarla bezeyelim ancak teknoloji sayesinde incecik teller üzerindeki mini led ışıkları da yerleştirildikleri her yerde hoş bir ambiyans yaratıyorlar. Siz de karanlık günlerinizi biraz aydınlatmak isterseniz doğayı ve mevsimin getirdiği doğal olan malzemeleri biraz gözlemleyerek çok keyifli dokunuşlar yaratabilirsiniz. Özde önemli olan iyi hissetmek! Işıl ışıl, çok renkli nice aydınlık günleriniz olsun…