Her şeyin yolunda olduğunu düşünüyorum. Aslında tam da düşünmüyorum ancak buna zorunluymuşum gibi bir düzen içindeyim.
Bu düzeni seviyorum bir yandan, her şey tahmin edilebilir biçimde, sürprizler yok yahut çok minimal seviyede. İyi bir iş, güzel bir kazanç, sağlıklı bir aile, güzel dostlar, spor, görece özgür bir hareket alanı. Kulağa kötü gelmiyor, evet insan ve onun kaçınılmaz hırsları, tatminsizliği ve tabii ki egosu hep daha fazlasını istiyor ancak buna rağmen alınan keyif düzeyi oldukça yüksek.
Peki eksik olan ne? Beni sıkıştıran şey ne? Yaşadığımız ve var olduğumuz bu maddesel dünya neden gerçek gibi gelmiyor? Başka bir gerçeklik var beni kendine çeken, koşa koşa gitmek istediğim, kendim olabileceğim ve özgür olduğumu hissedebileceğim..
Sevgili Canlar, sizler ile buluşmama daha doğrusu buluşma değil de yeniden iletişime geçmemize vesile olan bu ilk yazımda, kendime ait yakın tarihim ile ilgili bir ön bilgilendirme yaptım sadece. Siz şu an bunları okuyorsanız ve ben bunları yazdıysam hem sizler bunları okumaya ve kendiniz ile ilgili farkındalık seviyenizi arttırmaya gönüllüsünüz hem de Ben bunları anlatarak bir kanal olmaya ve kendim ile ilgili üzerini örttüğüm duygularıma ihtiyaç duyuyorum demektir.
Peki nedir eksik olan? Bu soruyu kendime bilinçli olarak sorduğumda aklıma ilk gelen düşünce; ruh-zihin-beden arasındaki kopukluk oldu.
Maddesel dünyada var olabilmek için bedenimize ihtiyacımız var ve zihnimiz bu bedeni korumak için sürekli çalışmak zorunda, tıpkı yazımın başında belirttiğim her şey yolundaymış ilüzyonu gibi. Peki ruhumuz işin neresinde ve ruh-zihin-beden arasında kopukluk olması ne demek? İşte bu kopukluk kendimizi bütün hissedememek anlamına geliyor, eksik bir şeyler var ama ne olduğunu göremiyorum, anlayamıyorum ve sıkışıyorum duygusunu tetikliyor. Tetikliiyor ki göremediğimiz şeyleri bize göstersin, anlayamıyorum dediğimiz şeyleri bize anlatsın, hissedemiyorum dediğimiz şeyleri bize hissettirsin. Peki bunların hiç birini görüp, anlamlandıramıyorsak ne oluyor? Hayatımızda ki senaryolar ve aktörler değişmeye ancak biz aynı şeyleri yaşamaya devam ediyoruz.
Burada ne yapmamız gerekiyor peki ve Ben ne yaptım?
Kendime kocaman bir adım attım ve nefes aldım! Bu hem bedenimin ihtiyacı olan oksijeni hücrelerime aktarmamı sağlayan bir nefesti, hem de ruhuma, özüme, kalbime ulaşan bir nefesti. Bu deneyimim bir nefes alma tekniğini içermiyor, bu başlı başına bir nefes seansıydı ve benim hayatımda inanılmaz farkındalıklara ve kendim ile ilgili yolculuğuma başlamama harika bir şekilde vesile oldu.
Diğer yazılarımda nefes seansları ve bunun ile ilgili içsel yolculuklarımıza devam edeceğiz, şimdilik sizlere kısa bir giriş yapmak istedim.
Hayatımızda tesadüf diye bir şey olmadığını lütfen unutmayın ve bu yazının sizin, benim ve tüm evren için yazıldığını da..
Soru, geri bildirim ve paylaşımlarınız için aşağıda yer alan sosyal medya hesabımdan bana ulaşabilirsiniz..
hldnctnky@instagram.com
Nefes ile Dönüştürücü Spiritüel Yaşam Koçu Haldun Çetinkaya